Onderooglidcorrectie

Hier kunt u een dagboek bijhouden over de periode vóór, tijdens en na uw ooglidcorrectie. Op deze manier laat u anderen weten hoe een ooglidcorrectie verloopt en kunnen zij u steunen en tips geven.
Forumregels
De regels waar u zich op dit forum aan dient te houden vind u via de link 'registreren' rechtsbovenaan het forum (hiervoor dient u uitgelogd te zijn).
Tara
Berichten: 1
Lid geworden op: 23 dec 2017 15:40

Onderooglidcorrectie

Bericht door Tara » 23 dec 2017 15:45

Beste lezers,

Hierbij wil ik graag mijn ervaringen delen met mijn onderooglidcorrectie die ik heb laten uitvoeren op donderdag 21 december 2017 door drs. Staudt in Kliniek Bloemingdael te Haarlem. Ik ben 42 jaar en heb van jongs af aan vetophoping onder mijn ogen. Ik lees graag jullie ervaringen en reacties onder het motto ‘gedeelde smart is halve smart’.

Ik zou trouwens graag foto's plaatsen, maar ben er nog niet achter hoe ik dat kan doen.

Dag 1: donderdag 21 december 2017
Vandaag is de dag. Ik heb er lang naar uitgekeken, maar word nu toch wel een beetje zenuwachtig. Ik mag plaatsnemen op de behandeltafel. De verdovingsprikjes worden gezet; 3 prikken per oog. Ik vind dit behoorlijk pijnlijk! Ik had verwacht dat het te vergelijken was met de verdovingsprikken die je bij de tandarts krijgt, maar vind dit veel pijnlijker. De huid wordt opengesneden net onder de wimperrand. Er worden stukjes vet weggeknipt. Tijdens het knippen is het toch nog wel erg gevoelig en wordt er nog een extra prik gezet. Daarna wordt het netje onder het oog dichtgenaaid om te voorkomen dat vet uit de oogkas naar beneden blijft komen en je na verloop van tijd weer wallen hebt. Een klein randje huid dat overtollig is geworden wordt afgeknipt en alles wordt weer dichtgenaaid. Daarna is het linkeroog aan de beurt.
Na de behandeling mag ik nog een kwartier blijven liggen met een koelbril op. Het advies is thuis niet meer te koelen. De arts en de assistent zijn allebei heel enthousiast over het resultaat. Ik kan zelf inderdaad ook al een hele verbetering zien ondanks de blauwe verkleuring. Ik zie in het begin nog alles dubbel.
Eenmaal thuis begint de verdoving uit te werken en ik neem 1000 mg paracetamol. En dan begint de boel op te zwellen. De blauwe plekken worden donkerpaars en in de loop van de dag wordt ook het rechter bovenooglid dik en paars, terwijl aan de bovenkant eigenlijk niks gedaan is. Tot slot vormt zich ook in het rechteroogwit een bloedblaasje. Ik mail naar de kliniek of dit wel goed is. Ik heb er geen pijn van, maar ziet er niet echt best uit. De rest van de dag heb ik vooral mijn ogen dicht omdat dat toch het prettigst voelt.

Dag 2: vrijdag 22 december 2017
Niet echt lekker geslapen met 2 kussens en veel wakker geweest. In maak mijn ogen heel voorzichtig schoon met een watje en afgekoeld gekookt water.
De verkleuring lijkt iets minder intens te zijn geworden maar alles is nog wel erg opgezwollen. Hierdoor wordt vooral mijn rechteroog dichtgedrukt en kost het erg veel moeite het geopend te houden. Ik hou af en toe met mijn hand mijn wenkbrauw ophoog om het wat verlichting te geven. Het rechteroog is ook continue aan het tranen waardoor het zicht troebel is. Maar heel tegenstrijdig voelt het ook tegelijkertijd heel droog. Ik heb helemaal geen pijn meer.
De kliniek belt dat ik voor de zekerheid even langs mag komen. De dienstdoende arts controleert mijn ogen en geeft aan dat er inderdaad in het ene oog een bloeduitstorting is ontstaan met een blaasje in het oog. Het is niet nodig hier iets aan te doen, maar het kan wel 2 tot 3 weken duren voordat het verdwenen is.
De huid onder mijn ogen voelt droog en trekt. Ik smeer het een beetje in met arnica zalf. Ik heb niet het idee dat het echt helpt tegen de verkleuring, maar het neemt in ieder geval het trekkerige gevoel weg.

Dag 3: zaterdag 23 december 2017
Mijn ogen zitten helemaal dicht door het opgedroogde vocht en trek ik voorzichtig open. Ik maak het wederom schoon met een watje water. Ik was mijn haren weer voor het eerst na de ingreep. Met een droog washandje over mijn ogen blijft dat gebied droog. De zwelling is minder geworden, maar de verkleuring niet heb ik het idee. Het oogwit van mijn rechteroog is nu compleet rood geworden. Het begint nu ook te jeuken, een goed teken. Ik moet zeggen dat de hechting zelf er eigenlijk heel goed uitziet. Het valt eigenlijk niet eens echt op in vergelijking met de donkere plekken onder mijn ogen en het rode tranende oog. Ik hoop toch dat de verkleuring wel weg is tegen de tijd dat ik weer aan het werk ga. Ik heb 2,5 week vrij genomen.

Dag 4: zondag 24 december 2017
Jeuk, echt verschrikkelijk. Iemand nog tips wat ik daartegen kan doen?
Iedere morgen wordt ik wakker met de hoop dat als ik in de spiegel kijk dat ik dan kan zeggen dat het er stukken beter uitziet, maar dat is niet zo. De zwelling is wel stukken minder, maar de blauwe plekken blijven net zo blauw. Wanneer wordt dat minder? Het rood in mijn oogwit is ook nog net zo aanwezig. Het ziet er nogal afschrikwekkend uit 👹
Ik ben blij als het de 28e is, dan mogen de hechtingen eruit en zal dat wel een wat mooier gezicht geven.

Dag 5: eerste Kerstdag
Ik maak me een beetje zorgen over het herstel, die blauwe plekken zijn nog net zo erg als in het begin of zeg maar eerder zwart. Ik zie het niet gebeuren dat dit binnen 2 weken weg is. Ze zijn wel iets naar beneden gezakt en O ja, er omheen is het geel en groen geworden. Het zal niet zoveel kwaad kunnen als ik dat een beetje camoufleer met make-up toch? Ik blijf wel uit de buurt van het litteken.

Dag 6: Tweede Kerstdag
De reacties van familie over mijn ogen zijn heel positief en stellen mij gerust. Ze vinden het er al mooi uitzien. En onder hen is er ook een die ervaring heeft met een soortgelijke ingreep. Het komt wel weer goed, maar geduld! De irritaties aan mijn ogen en het oncomfortabele wordt steeds minder en zeker als je lekker bezig bent met andere dingen, ben je er niet mee bezig.

Dag 7: 27 december 2017
Die jeuk, ik ben gewoon de hele tijd in mijn ogen aan het wrijven en heb nu een bultje gekregen in mijn linker ooghoek daardoor 🤨. Over 10 uur worden de hechtingen verwijderd, ik kan niet wachten!

Dag 8: 28 december 2017
De hechtingen zijn eruit Jippie!!
Nu ook de opgedroogde korstjes bloed weg zijn, ziet het er echt stukken beter uit. Het litteken is bijna niet zichtbaar, echt heel mooi gedaan. Mijn ‘bloedoog’ Is ook aan de beterende hand en is vooral geel geworden. Maar die blauwe plekken verdwijnen maar heel heel langzaam. I bruise easily zullen we maar zeggen. Ik heb voor droge ogen druppels meegekregen.
Morgen weer lekker het water over mijn gezicht laten stromen bij het douchen.

Dag 10: 30 december 2017
Het gaat iedere dag een beetje beter. Minder last van jeuk, tranende en droge ogen. Het linker oog ziet er wel beter uit dan de rechter, al heb ik links wel een bultje zitten, wat is ontstaan na het wrijven. Er zit nog een kleine kring blauw boven mijn wang. Rechts is het nog steeds erg blauw. En het verwijderen van de pleisters heeft een plooi blootgelegd in de buiten hoek die er voor de ingreep niet zat. Ik hoop wel dat dat nog wegtrekt. De bloeduitstorting in het oogwit is gelukkig bijna helemaal weg.

Dag 12: 1 januari 2018
Wordt ik ineens weer wakker met dikke ogen. Zou het komen doordat ik gisteren laat naar bed ben gegaan, kruitdampen in mijn ogen? Ik stond pas laat op, dus ik heb wel voldoende slaap gekregen. Hopelijk trekt het nog weg in de loop van de dag. Het bultje in mijn ene ooghoek is gelukkig wel minder aanwezig.

Dag 16: 5 januari 2018
Mijn ogen zien er best goed uit, weinig zwelling, alleen ‘s ochtends vroeg. Blauwe plekken alweer een stuk minder (links bijna weg). Geen rood oog meer en hechtingen bijna onzichtbaar, alleen rechts aan de zijkant nog verdikt, de plooi zeg maar.
Maar nu maak ik me weer ongerust over iets nieuws. Mijn rechteroog, in alle opzichten eigenlijk het oog die het slechtst herstelt, lijkt een beetje te loensen. Dat komt omdat het onder ooglid iets verder naar beneden afhangt dan het linkeroog, waardoor nog een stukje oogwit onder de Iris zichtbaar is. Ook lijkt er nog een doorzichtig blaasje zichtbaar te zijn, na de bloeduitstorting. Van dat blaasje heb ik verder weinig last, maar is misschien ook een deel van de oorzaak van dat afstaande ooglid. De plastisch chirurg geeft aan dat dit de komende tijd nog goed kan komen. Dat hoop ik dan maar van harte. Alle medewerkers van de kliniek zijn overigens erg aardig en bereidwillig vragen te beantwoorden.

Dag 18: 7 januari 2018
Morgen weer voor het eerst aan het werk na de ingreep. Ik ben benieuwd wat mijn collega's zullen zeggen. Ik heb ze niet verteld dat ik de ingreep zou laten uitvoeren, op 1 collega na. Het ziet er best goed uit, nog niet blauwe plekken vrij, wat ik wel had gehoopt, maar met foundation is het redelijk goed te camoufleren. Ook alweer een aantal dagen oogmake-up op gehad en geen irritaties gehad. Ik smeer nog af en toe wat arniflor zalf op de blauwe plekjes en gebruik 2 keer per dag bio-oil, maar alleen op de littekens aan de zijkanten van de ogen, niet daaronder. Ik zal weer van me laten horen na de 6-weekse controle in de kliniek op 7 februari.

4 weken na de ingreep: 18 januari 2018
Ik ben toch even langs gegaan bij de kliniek. Fijn dat ik tussentijds een afspraak kon maken en dat ik weer bij ‘mijn eigen’ chirurg terecht kon. Ik kreeg ineens weer last van het blaasje dat is achtergebleven in het oogwit na de bloeduitstorting. Alsof er de hele tijd iets in het oog zit. Het werd ook rood en gevoelig.
De chirurg beaamde dat het slijmvlies inderdaad nog wat verdikt is en dat de onderoogleden nog wat afstaan van de oogbol, maar ook dat dat niet vreemd is en nog zeker beter zal worden in de komende weken. Hij bevestigde ook dat dat ook de reden is van mijn ‘dwaaloog’. Het verdikte slijmvlies zorgt er mede voor dat het ooglid nog wat afstaat en laat daardoor meer wit zien onder de iris. Ook het linker ooglid sluit nog niet helemaal aan aan de oogbol, maar in mindere mate. Ik heb oogdruppels gekregen (Dexamytrex) wat het blaasje sneller moet laten verdwijnen. Ik mag het niet langer dan 1 week gebruiken.
Op mijn werk zag trouwens niemand dat ik wat had laten doen. Ik heb het een aantal collega’s verteld, maar alleen als ze heel goed keken, zagen ze nog wat blauwe plekken onder mijn ogen en de littekens zagen ze al helemaal niet. Jammer genoeg zeiden ze ook niet: Ohhh je zier er echt tien jaar jonger/ uitgerust/ beter uit, haha. Andere collega’s heb ik helemaal niets verteld en die zeggen er ook niets van. Terwijl ik toch echt wel een duidelijke verandering zie, maar ja, ik bekijk mijn eigen ogen waarschijnlijk vaker dan zij.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten